Wojciech Piechowski 1849 - 1911

Wojciech Piechowski urodził się 23 kwietnia 1849 r. w Nosarzewie Borowym. Był on pierwszym dzieckiem Michała i Elżbiety Piechowskich wywodzących się ze szlacheckiego środowiska powiatu mławskiego. Artysta z bratem Stanisławem spędził dzieciństwo na wsi pod opieką matki. Poniżej akt urodzenia i chrztu.

Po ukończeniu czteroklasowej szkoły w Mławie i gimnazjum we Włocławku rozpoczął w 1869 r. studia w Warszawskiej Szkole Rysunkowej, gdzie początkowo uczył się rysunku u Antoniego Kamińskiego. Natomiast malarstwa u Romana Hodziewicza, a później u Wojciecha Gersona. Przyjaźnił się ze słynnym malarzem Józefem Chełmońskim.

W 1873 r. Wojciech Piechowski ukończył Warszawska Szkołę Rysunkową. Naukę kontynuował na studiach malarskich w Monachium, w szkole Józefa Brandta. Debiutował obrazem „Zielone Świątki” w 1874r. na wystawie Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie. Obraz wzbudził bardzo duże zainteresowanie krytyki artystycznej, otrzymał za niego stypendium, które umożliwiło mu pozostanie w Monachium do 1875r.

Po powrocie do kraju osiedlił się w rodzinnym Nosarzewie. W 1877r. ożenił się z Aleksandrą Olszewską i przeniósł się na własne gospodarstwo na terenie Nosarzewa. Okres pobytu w Nosarzewie dzielił artysta między zajęciami w gospodarstwie, a twórczością malarską. Z tego okresu pochodzą obrazy - „Maria Magdalena” dla kościoła w Szydłowie, a także „Święto Matki Boskiej Zielnej” i „Oświadczyny”.

Od 1879r. Piechowski całkowicie poświęcił się malarstwu. W pracowni w Nosarzewie powstały obrazy: „Przedpołudnie”, „W chacie”, „W kuźni”, „Zaloty kuchenne”, które artysta przesłał na wystawę Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie. Prace te zostały zakupione przez Towarzystwo, prywatnych kolekcjonerów, rozlosowane wśród członków Towarzystwa, a sam artysta został członkiem Towarzystwa Sztuk Pięknych. Pieniądze ze sprzedaży obrazów, jedynego źródła dochodów, nie wystarczyły na utrzymanie licznej rodziny.

W 1880r. Piechowski wyjechał do Warszawy, gdzie z pieniędzy posagowych żony otworzył zakład fotograficzny. W rok później otrzymał tytuł fotografa Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. Z tego czasu pochodzą obrazy: „Niespodziewani goście”, „Zaliczka”, „Toast weselny”.

Złe prosperowanie zakładu fotograficznego zmusiło artystę do zamknięcia go i powrotu do Nosarzewa.

przez 10 lat tworzył w Nosarzewie. powstały wówczas obrazy: „Chore dziecko”, „Na wakacjach”, „Oczepiny”, „Kobiety przy piecu”, „Droga i życie nasze” nazywany jeszcze Ukrzyżowaniem albo Golgotą. Ten ostatni obraz w 1889r. na międzynarodowej wystawie sztuki w Paryżu otrzymał brązowy medal i bardzo dużo pochlebnych recenzji. W  1891r. obraz wystawiono w Berlinie, gdzie otrzymał srebrny medal, a w 1893/94r. Na wystawie w Chicago i w San Francisco otrzymał dwa brązowe medale.

Poniżej kopia rysunku Wojciecha Piechowskiego „Ukrzyżowanie” który artysta wykonał do w.w obrazu olejnego. Zamieszczoną tu kopię wykonała Zofia Guzowska. Nasz szkoła w trakcie uroczystości poświęcenia sztandaru szkoły przez Księdza Biskupa Romana Marcinkowskiego złożyła tę wspaniałą pracę w darze ołtarza.

Niestety, warunki materialne całej rodziny pogorszyły się. Przez cały 1893r. poszukiwał Piechowski dzierżawy, a w 1894r. na nowo objął arendę w Ręcznie. Pracował z żoną na roli, malarstwem zajmował się w wolnej chwili. Znudzony uciekł z gospodarstwa, które przeszkadzało mu w malowaniu i przeniósł się do Kuklówki, do swego przyjaciela Józefa Chełmońskiego. Przebywał tam rok. Powstał wówczas obraz - „Chrystus wśród oprawców”. Po powrocie do Ręczna Piechowski namalował liczne obrazy m.in.„Orkę”.

Kolejna zmiana dzierżawy z Ręczna na Proszkowo, potem Zaręby zakończyła się rozstaniem z żoną. Przeprowadził się z synami do znanego rzeźbiarza Piusa Welańskiego do Warszawy. w tym czasie namalował obraz „Dworek wśród dziewann”. Później powstały: „Niedziela na wsi”, cykl „Twardowskiego” złożony z 25 obrazów, z których tylko 3 zostały całkowicie ukończone tj. „Marsz pogrzebowy”, „Puszczyk” i „Myśl”.

Pod koniec życia artysta wiele podróżował. Odwiedził malarza Romana Szwojnickiego zamieszkałego na Litwie. powstały wówczas obrazy - „Pejzaż litewski” i „Wnętrze kuchni”. Później wyjechał na Ukrainę w charakterze nauczyciela rysunku. Tam namalował „Cerkiew Wołyńską” i „W karecie”.

W 1910r. skończyła się dzierżawa w Zarębach. Przeprowadził więc żonę z pozostałymi dziećmi do Warszawy, a sam wyjechał do Skłót, do majątku barona Dangla, aby objąć nową posadę.

Zginął śmiercią tragiczną 13 listopada 1911r. w wypadku na drodze do Skłót.

Ciało przewieziono do parafii Nowe, gdzie zostało pochowane na miejscowym cmentarzu.

Miejsce spoczynku nie zostało zapomniane, grób był odnawiany

W Muzeum Ziemi Zawkrzeńskiej w Mławie jest zorganizowana stała wystawa- Wojciech Piechowski i jemu współcześni. Warto wybrać się i zobaczyć więcej prac tego nagradzanego medalami na zagranicznych wystawach malarza oraz innych eksponatów z Nim związanych http://muzeum.mlawa.pl/

Żródło-Andrzej Marek Panasiuk „Wojciech Piechowski- życie i twórczość”.

Zdjęcia: Janusz Dębski, FOTO-LAB Mława, Janusz Guzowski, Mariusz Chlebowski, Henryk Lesiak.